Właściciel internetowego kantoru Cinkciarz.pl właśnie zakończył toczący się przez 10 lat spór o naruszenie praw do znaku towarowego.

Cinkciarz.pl toczył spór o zakazanie bezprawnego używania nazwy firmy jako frazy pozycjonowania SEO przez konkurencję. Firma jest prekursorem kantorów internetowych w Polsce i obecnie nadal świadczy usługi wymiany walut online. Pod koniec maja tego roku ogłosiła zwycięstwo w trwającym od dziesięciu lat sporze sądowym z innym lokalnym internetowym kantorem, Walutomat.pl, który używał nazwy „cinkciarz” jako słowa kluczowego do promowania w wyszukiwarkach swoich własnych usług. Takie działanie stanowi natomiast nie tylko naruszenie praw do znaku towarowego, ale i czyn nieuczciwej konkurencji.

Zgodnie z decyzją sądu właściciel Walutomat.pl, spółka Currency One, jest zobowiązany do zapłaty na rzecz Cinkciarz.pl 2 mln zł tytułem odszkodowania. Przegrana spółka nie zgadza się z wyrokiem i zamierza się od niego odwołać. W myśl orzeczenia, przegrana strona musi też opublikować przeprosiny oraz przekazać darowiznę na cel charytatywny wskazany przez spółkę Conotoxia, właściciela kantoru Cinkciarz.pl. Ponadto spółce zakazano wszelkich bezprawnych działań polegających na wykorzystywaniu nazwy konkurenta jako słów kluczowych w usłudze pozycjonowania stron Google Ads.

Walutomat.pl korzystał nie tylko z pełnej nazwy „cinkciarz.pl”, ale też ze słowa „cinkciarz” oraz jego wariantów z błędami ortograficznymi. W ten sposób manipulował wynikami wyszukiwania w wyszukiwarkach, gdzie poszukujący kantoru online klienci szukali strony cinkciarz.pl, ale byli kierowanie na stronę konkurencji.

W toku postępowania pozwana spółka Currency One kwestionowała ważność znaków towarowych „cinkciarz”. Spółka twierdziła, że termin „cinkciarz”, który historycznie opisywał osobę zajmującą się nielegalną wymianą walut na ulicach miast, wprost opisuje usługi wymiany walut, a zatem nie powinien stanowić znaku towarowego, jako pozbawiony charakteru odróżniającego. W osobnych postępowaniach odpowiednie organy, w tym Naczelny Sąd Administracyjny, stwierdziły jednak, że obecnie termin „cinkciarz” nie ma żadnego znaczenia językowego i dlatego może być używany w charakterze znaku towarowego.

Nowa Zelandia przegrała z Australią walkę o monopol na znak towarowy w kwestii nazwy miodu manuka.

Nowozelandzki Urząd ds. Własności Intelektualnej orzekł, że ​​próba powstrzymania australijskich producentów miodu przez pszczelarzy z Nowej Zelandii co do używania nazwy miodu nie spełniła niezbędnych wymogów. Nowozelandzcy pszczelarze manuka próbowali zarejestrować znak towarowy, jednak termin „manuka” został uznany za opisowy.

Nazwa miodu odnosi się do drzewa manuka o białych kwiatach, które rośnie zarówno w Nowej Zelandii, jak i w Australii – chociaż w Australii jest ono szerzej znane jako „drzewo herbaciane”. Pszczoły, które żywią się na jego maleńkich, bladych kwiatach, produkują rodzaj miodu znanego z antybakteryjnych i rzekomo prozdrowotnych właściwości, co w rezultacie przynosi producentom miodu znaczne korzyści finansowe na rynku międzynarodowym. Miód manuka jest uznawany za najdroższy miód na świecie – kosztuje od kilkuset złotych za kilogram.

Luksusowy charakter produktu był odpowiedzialny za wybuch przestępczości w Nowej Zelandii i zaciekłą konkurencję o dostęp do lasów drzew manuka, która była z kolei bodźcem do masowych zatruć pszczół, kradzieży, aktów wandalizmu i pobić.

Oba kraje od ponad dekady spierają się o używanie nazwy „mānuka” – maoryskiego słowa, które według Nowej Zelandii jest jej rodzimym skarbem, wyjątkowo związanym z własną produkcją miodu. Australijscy pszczelarze z kolei z zadowoleniem przyjęli decyzję urzędu i wydali komunikat prasowy, w którym stwierdzili, że planują zwiększyć sprzedaż międzynarodową miodu manuka w odpowiedzi na rosnący popyt.

Marka obuwia sportowego BAPE walczy o oddalenie w USA pozwu dotyczącego rzekomego naruszenia praw do znaku towarowego i praw autorskich dotyczących obuwia Nike.

Spółka USAPE LLC, właściciel marki BAPE, stara się odsunąć od siebie roszczenia dotyczące naruszenia znaku towarowego, które wniosła przeciwko niemu firma Nike na początku tego roku, argumentując, że Nike nie zidentyfikowało w wystarczający sposób przedmiotu praw autorskich w postaci wyglądu buta z niezbędnym poziomem szczegółowości, a zatem sąd powinien w całości oddalić powództwo.

BAPE twierdzi, że Nike nie tylko czekało z wszczęciem sporu prawie piętnaście lat od kiedy po raz pierwszy skontaktowało się z BAPE w sprawie rzekomo naruszającego prawa Nike obuwia, ale także nie wskazało, które atrybuty sneakersów są wystarczająco charakterystyczne, aby stanowić podlegający ochronie przedmiot praw autorskich, uniemożliwiając BAPE lub jakiemukolwiek innemu producentowi obuwia dowiedzenie się, jakich projektów należy unikać, aby uniknąć naruszenia rzekomych praw Nike.

Nike twierdzi zaś, że złożyło pozew przeciwko BAPE dopiero w styczniu tego roku, jako że chociaż BAPE po raz pierwszy wprowadził obuwie naruszające prawa Nike w USA w 2005 r., to przez większość tego czasu naruszenie obejmowało tylko poszczególne cechy obuwia, a zatem nie uzasadniało postępowania sądowego. Dopiero w 2021 r. firma zaczęła zwiększać poziom naruszeń, co skłoniło Nike do wniesienia roszczeń dotyczących znaków towarowych i praw autorskich na podstawie tego, że trampki BAPE naruszają projekty butów Air Force 1, Air Jordan 1 i Dunk.

Zdaniem pozwanej spółki, zamiast powoływać się na jakikolwiek konkretny element świadczący o naruszeniu praw autorskich do butów Air Force 1, Air Jordan 1 i tenisówek Dunk, Nike jedynie dostarczyło numery rejestracyjne zastrzeżonych znaków, rysunki dołączone do rejestracji i zdjęcia zawierające obrazy niektórych butów rzekomo stanowiących naruszenie. Nike tymczasem argumentowało, że ​​firma załączyła do pozwu szczegółowy opis na piśmie i odpowiadające mu ilustracje w postaci schematu.

Amerykański potentat na rynku barów fast food, sieć Taco Bell, walczy o oznaczenie „Taco Tuesday” z mniejszą konkurencyjną firmą.

Sieć oferująca taco złożyła w połowie maja 2023 r. wniosek w Urzędzie Patentów i Znaków Towarowych Stanów Zjednoczonych, aby unieważnić znak towarowy, którego właścicielem jest rywal sieci, Taco John’s, istniejący na rynku od 34 lat. Taco Bell twierdzi, że powszechnie używane wyrażenie oznaczające tacosowe wtorki nie posiada charakteru odróżniającego i powinno być swobodnie dostępne dla wszystkich, którzy produkują, sprzedają i jedzą i tacos.

Ponieważ Taco John’s jest właścicielem znaku towarowego, inne restauracje i firmy, które chcą używać tego oznaczenia, muszą ubiegać się o pozwolenie na używanie „Taco Tuesday” w budowaniu marki i reklamie.

Chociaż akcja Taco Bell brzmi żartobliwie, firma twierdzi, że jest ona poważna. I może mieć na to mocne finansowe argumenty, ponieważ „Taco Tuesday” stało się powszechnie używanym zwrotem. Hasło zostało wymyślone przez właściciela restauracji Taco John’s na początku lat 80. XX w. w celu zwiększenia sprzedaży dzięki ofercie 99 centów za dwa tacos we wtorek, który był sprzedażowo najsłabszym dniem tygodnia. Udało się, a sprzedaż w restauracji wzrosła tak bardzo, że właściciel podzielił się hasłem i akcją ze swoimi franczyzobiorcami.

Sieć zarejestrowała to wyrażenie w 1989 r. jako znak towarowy, czyniąc je częścią swojego marketingu. Od tego czasu Taco John’s broni używania tego wyrażenia i wysyła wezwania do zaprzestania naruszeń do innych podmiotów, które próbują go używać.

Zespół Iron Maiden walczy z marką odzieżową Maiden Wear. Muzykom najwyraźniej nie podoba się możliwość skojarzenia ich własnej nazwy z odzieżą dla panienek.

Legendarna grupa metalowa Iron Maiden próbuje zablokować zgłoszenie znaku towarowego dokonane w USA przez właściciela firmy, który chce zmonopolizować na swoją rzecz prawa do używania marki Maiden Wear do sprzedaży gorsetów brzusznych, bielizny modelującej, biustonoszy i  bielizny. Zespół stara się natomiast zablokować zgłoszenie znaku towarowego na tej podstawie, że istnieje jego zdaniem prawdopodobieństwo wprowadzenia konsumentów w błąd.

Min Yu Chen, który próbuje zarejestrować markę „Maiden Wear”, dostał sprzeciwów od pełnomocników zespołu Iron Maiden, którzy zwracają uwagę, że ich klienci są właścicielami znaku towarowego „Iron Maiden” w różnych kategoriach, w tym dla odzieży, a mianowicie t-shirtów, bezrękawników, koszulek z długimi rękawami, szortów, koszulek, bluz, spodni dresowych, spodni i innych elementów odzieży.

I chociaż sklep internetowy Iron Maiden nie oferuje obecnie żadnych gorsetów brzusznych czy bielizny wyszczuplającej, można w nim kupić urocze bokserki. Oznacza to, że zespół używa obecnie swojego znaku towarowego dla towarów w postaci bielizny.

W sprzeciwie można przeczytać, że dominującym elementem w znaku „Maiden Wear” wnioskodawcy jest element słowny „Maiden”, a zatem znak ten jest łudząco podobny w wyglądzie i koncepcji do znaku „Iron Maiden”. Ponadto, towary określone w zgłoszeniu znaku „Maiden Wear” są powiązane lub takie same jak towary objęte rejestracją znaku „Iron Maiden”. W związku z tym, zdaniem uprawnionego do wcześniejszego znaku, nowe zgłoszenie nie powinno zostać objęte ochroną.